Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Hoe ik vroeger altijd open world games deed met mijn broertje en daarbij verhalen verzon

Beste lezers,

Gisteren zaten ik en mijn broertje beneden te gamen (Hij op mmijn oude game-pc, ik op mijn trouwe laptop) en toen ging hij een game, Valorant, downloaden. Toen ik vroeg wat voor soort game het was, zei hei dat het een first-person shooter was, en toen vroeg ik hem: “Speel je geen open-world games meer, daar was je vroeger dol op!” en hij gaf als antwoord dat hij daar een beetje overheen was. Hij gaf geen toelichting waarom, trouwens.

Maar vroeger hebben ik en mijn broertje wel echt veel van die open-world games gespeeld samen, meestal was hij dan het karakter wat hij speelde en was ik een van mijn karakter uit Likybincity (Meestal was dat Akira, maar soms ook anderen zoals Kane Darling!) en dan verzonnen we een verhaal waarbij mijn broertje meestal de rol van slechterik op zich nam en ik de rol van de held. Het eindigde er dus meestal mee ddat de held (of het hele arsenaal van het Agentschap, dat is een geheime organisatie in mijn Simswereld vergelijkbaar met WOOHP uit Totally Spies.) werd afgeknald en de boef (het karakter wat mijn broertje speelde) ontsnapte! In de verhalen die ik toen verzon met mijn broertje stond altijd de actie en de spanning centraal! Ze waren veel “donkerder” dan de verhalen die ik nu verzin met een vriend, waarbij vooral de humor centraal staat met veel grappen die je alleen kunt begrijpen als je die verhalen kent. Zoals dat als karakters een haaienvin zien dat ze dan eerst ook andere Scandinavische volkeren moeten opnoemen, tot ze tot de conclusie komen dat het een Fin (vin) is en ze zich dus maar snel uit de voeten moeten maken voordat ze worden verorberd. Of wat dacht je van het TNT wat Igor en Sergei altijd bij zich hebben. Wat dan “per ongeluk” wordt aangestoken en dat Igor en Sergei dan weggeblazen worden met de kreet “We schieten er weer vandoor!” en dat ze dan in een boom zijn beland op het einde (Ja, ik weet het, die heb ik van Pokémon!) en het overmatig gebruik van Didididam-machines (Drones die het liedje Wereldbol van Aukje Fijn spelen en eieren afschieten) en zo heb ik nog veel meer grappen die alleen ik en die vriend begrijpen en die dus in onze verhalen zitten.

Ik vind het jammer dat mijn broertje nu geen open world games meer speelt, maar ja, eigenlijk sinds PUBG en later Fortnite bekend zijn geworden (zeg maar sinds het opkomen van de populariteit van het battle-royalegenre) speelt niemand eigenlijk meer open world games en behoort dat spelgenre tot een niche, dat vind ik best jammer want open world games hadden nog wel iets aan inhoud, dat was wel anders in de hoogtijdagen van GTA V en GTA Online. Maar ergens heb ik nog ijdele hoop dat mijn broertje ooit weer eens open world games gaat spelen en we weer lekker verhalen gaan verzinnen, net als vroeger!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Voor als je niet weet wie Akira en Kane Darling zijn die ik in dit artikel heb genoemd! Hier een foto!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: