Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Verjaardagsergernissen…

Beste lezers,

Vandaag is mijn broertje jarig, en, tja, ik ben niet meer zo gewend aan al dat gedoe met de familie die over de vloer komt, ten minste sinds COVID! Ook al vind ik het best gezellig, ik wil altijd ook een plekje hebben waar ik even naartoe kan vluchten als het met te veel wordt, gelukkig vieren we het bij mijn ouders thuis, dus ik heb mijn kamer!

Maar…. speciaal voor jullie… de 9 grootste verjaardagsergernissen volgens een blog van BNNVARA!

1. Mensen die veel te vroeg op komen dagen.

Dit zijn vaak de mensen waarvan je wil dat ze niet vroeg op komen dagen. Het liefst zo laat mogelijk. 5 minuten voor het eind van de verjaardag ofzo. Maar dat heb ik niet zo, ja misschien met mijn opa, maar toch is die ook leuk!

2. De ober uithangen.

Super leuk man, zo’n verjaardag. Not. Want jij hebt amper tijd om te socializen. Als je jarig bent en je viert een familiefeestje, wordt je namelijk automatisch omgedoopt tot ober van de dag. “Zet jij even de frituurpan aan”. “Vraag even of iemand nog wat te drinken wil.” “Ga even met je neefje de speeltuin in.”. Give me a fucking break. Dit is de enige dag van het jaar dat ik in de spotlight mag staan. Laat me even shinen. Klein voordeel is trouwens wel dat omdat jij de bittergarnituur uit de frituurpan haalt, je de mogelijkheid krijgt even snel een bitterballetje of twee naar binnen te werken in de keuken. En niemand die het ooit te weten zal krijgen. Mwu-haha. Veel succes, Juul, met het spelen voor ober, maar helaas is het in januari weer mijn beurt! Grmbl! Ik wou dat ik net als Akira in Augustus geboren was!

3. Taart snijden.

Je bent dus omgedoopt tot ober. Dat betekent dat je ook verantwoordelijk bent voor het snijden van de taart. Maar dat valt niet mee. Want dan ga je met de volgende situatie te maken krijgen: Jij vraagt aan oom Sjors naar welke taart zijn voorkeur uitgaat. “We hebben appelkruimel, slagroom en kersentaart” Nadat je het assortiment nog 3 keer hebt opgesomd, omdat Sjors iedere keer vergeet wat de eerste optie ook alweer was, is het tijd voor de ultieme irritatie. Je kan er namelijk vergif op innemen dat het antwoord van oom Sjors gaat klinken als “Doe maar een puntje slagroom, maar niet te groot hoor!”  Je loopt naar de keuken, en probeert heel bewust een niet te groot puntje slagroomtaart te snijden. Wedden dat oom Sjors dan de volgende woorden uit gaat spreken bij het ontvangen van z’n taartje; “Jeuuzus, wat groot.” Of “Jij denkt zeker dat ik thuis niks te eten krijg?” Snij dan GODVERREDOMME zelf je stuk taart. Kut Sjors. Gelukkig hadden wij dit niet, wij hadden allemaal losse gebakjes! Ik had een soort tiramisu-brownie, heerlijk!

4. “Jij bent gegroeid”

Dit is er een waar je hopelijk nu niet meer te maken krijgt. Maar vroeger had je er heel veel mee te maken. “Ja, tante Bep, het is misschien moeilijk te geloven, maar ook ik kan net als ieder ander mens groeien”. Bijkomende irritaties zijn vragen van tante Bep, opa Ton of oma Corrie als “Ben je nou eindelijk al eens afgestudeerd?” of “Ben je nog steeds niet aan de vrouw?” Nee, ik ben nog steeds niet afgestudeerd, en ik heb nog steeds geen vriendinnetje. Bedankt voor de realisatie dat mijn leven eigenlijk heel sad is. Gelukkig had ik hiervoor een goed afweermechanisme; mijn tablet, namelijk (of iPad, of hoe je zo’n ding ook wil noemen!) 

5. Gesprekken over geldzaken en de economie.

Het is eindelijk je verjaardag, en je hebt er zin in. Je hebt zelfs een kalender waar je de dagen op hebt afgeteld. Surprise! Ouderen op een verjaardag hebben het altijd over geldzaken, hoe slecht het met de economie gaat, hoe duur dingen zijn, de vluchtelingencrisis of over andere zaken waar over te zeiken valt. Geshellugggg. Tegenwoordig ook steeds vaker over het gedoe in de Oekraïne. Kom op dan zijn mijn verhalen over de Sims zelfs nog interessanter! En zelfs die vinden veel mensen niet meer interessant! (Of het gaat natuurlijk over voetbal! Bleh!)

6. Grote honden.

Grote enthousiaste honden met kwispelende staarten + Lage tafels vol met gebakjes, koffiekopjes, biertjes en glazen wijn = ultieme vernieling. Honden op verjaardagen, dat werkt gewoon niet. Met een beetje pech is het jouw hond en berijdt ie uit enthousiasme ook nog oma Corrie. Of dat ie met z’n natte snoet onder het jurkje van je tante gaat zitten snuffelen. Lekker ongemakkelijk. Thanks, hond. Grafbeest. Gelukkig hebben wij heel rustige honden die niet zoiets doen, oh ja, ze gaan wel staan piepen voor een dichte deur naar de hal, maar verder niks!

7. Je wangen zijn op familieverjaardagen in levensgevaar.

Soms vraag ik me af of m’n oma en m’n tante elkaar voor de verjaardag bellen, om een weddenschap af te sluiten over wie m’n wang het hardst tot gort kan knijpen. Meestal wint oma. Gelukkig is dit door Corona van de baan!

8. De vieze geile oom.

Een kleine omschrijving voor als je ‘m niet herkent: Zodra ie binnen komt gelopen begroet ie iedereen met een smerig lachje, wijst hij z’n vinger op nonchalante wijze naar wat gasten en loopt hij in één lijn naar de vrouw des huizes. Nadat hij haar handen heeft vastgepakt, een iets te flirterige opmerking over haar jurk heeft gemaakt en om wat slechte grappen van zichzelf heeft gelachen, pakt hij een biertje en loopt ie richting de o-zo-spontaan-opgestelde verjaardagskring. Dan vertelt ie een verhaal over dat hij een nieuwe secretaresse moest inhuren. “Altijd moeilijk kiezen natuurlijk, want al die sollicitatiebrieven lijken heel erg op elkaar. Ik vraag ze gewoon of ze de nietmachine van de grond willen oppakken. De gene op wie je het mooiste uitzicht krijgt is de winnaar. Zo moeilijk hoeft het niet te zijn toch? Ghe-ghe-ghe”. Kots. Gelukkig heb ik niet zo’n oom! (Althans, ik heb m wel, maar hij is niet bij ons op de verjaardag vandaag omdat redenen!)

9. Groeten.

De struggle waar iedereen mee te maken krijgt als je wordt uitgenodigd op een familieverjaardag. Vooral kut als de woonkamer al bomvol zit als jij nog bij de voordeur staat. Shit. Ga je iedereen individueel feliciteren, of roep je gewoon heel hard “gefeliciteerd allemaal!” En, minstens zo cruciaal: Geef je een hand, een knuffel of 3 kussen? Want hoe voorkom je awkwardness als resultaat van miscommunicatie over de groet? Gelukkig kan je nu zelf bepalen dat je voor de tweede optie gaat. Maar vroeger was dat anders. Want je ouders wilden altijd dat je netjes was en iedereen een handje gaf. Klote ouders. Gelukkig liet ik vandaag iedereen die mij een hand gaf ook de hand van mijn vriend Akira schudden!

Tja, dit is wel erg overdreven, zo ging het bij mij echt niet, bij mij is het een stuk gezelliger!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Ik heb vanmorgen een nieuwe afspraak met mijn ouders gemaakt ivm op mezelf wonen en zelfstandigheid en zo, ik mag nu zelf beslissen of ik een knuffel koop of niet. En voor de mensen die bang zijn dat ik dan iedere week met een nieuwe aan zal komen zettern. Ik heb ook in mijn kalender gezet dat ik vanaf volgend jaar iedere 28e van de maand een nieuwe pluche mag kopen! Maar dat betekende ook dat ik mijn pluche Akira uit zijn doosje mocht halen! Dus hierbij een foto van bij en Akira!

Welkom bij ons Huishouden, Akira Fox, morgen meer over hem in een blogje!

P.S.P.S. En nog een filmpje met AL mijn lievelingsknuffels!

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: