Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag

Hoe mijn verhalen zijn veranderd

Beste lezers,

Vroeger verzon ik ook al verhalen, dat deed ik al voordat ik de Sims speelde. De inhoud van die verhalen was wel lichtelijk anders, de verhalen speelden zich maar op een paar plekken af die zich in (of dichtbij) mijn belevingswereld bevonden. Zoals een hotel, een zwembad, of een stadscentrum. Later werden het wel wat meer plekken, maar nog steeds bleef het aantal beperkt.

Taksi (Ash Lewis) en Sisi (John Lewis)

Sinds 2013 is dat wel helemaal anders. In januari 2013 kreeg ik van een oud-klasgenoot van de basisschool (ik was inmiddels brugpieper) de Sims 3 en hij liet ook zien hoe ik het moest spelen. Er ging een wereld voor me open. Ik had mijn vader voortaan niet meer nodig om tekeningen te maken. Nee, voortaan deed ik dat zelf, met een beetje hulp van Sims. Dat vond ik fijn, want nu kon mijn vader gewoon zijn eigen ding doen terwijl ik mezelf vermaakte. Maar tegenwoordig klaagt hij dat we te weinig samen doen en dat ik teveel achter de Sims zit. Zou Sims misschien ook m inder leuke kanten hebben?

De Sims 3

Later kreeg mijn broertje GTA en andere open-world videogames, en daarin gingen we ook verhalen verzinnen. Het verschil met mijn verhalen die ik zelf maakte en die met mijn broertje was dat in de verhalen die ik zelf schreef de humor centraal stond en het vaak dingen waren uit het dagelijks leven aangevuld met humor. In de verhalen met mijn broertje stond daarintegen de actie centraal; overvallen, ontvoeringen, achtervolgingen, explosies, etc. Alles kwam voorbij. En waar in mijn verhalen vooral met de vuisten gezwaaid werd en slechts een sporadische échte crimineel met een pistool liep te zwaaien wat dan vaak gevuld is met vogeleieren (want humor) was het bij mijn broertje zo dat het hele arsenaal van defensie het Agentschap bij het minste of geringste afgeknald werd en de schurk (het karakter wat mijn broertje speelde) er glorieus vandoor ging met zo’n stemming van “Haha! Ik heb gewonnen!” .

GTA V

En daarna ging ik (tijdens het sporten en wandelen) verhalen verzinnen met een van mijn begeleiders en toen kwam de humor helemaal terug, en nog absurder dan eerst. Zoals de welbekende Didididam-machine met het liedje Wereldbol van Aukje, en natuurlijk de “als ik een haaienvin zie moet ik ook alle andere Scandinavische volkeren opnoemen, tot ik erachter kom dat het een Fin (vin) is en ik me dus uit de voeten moet maken”-grap. De actie was er wel nog steeds, maar de humor voerde weer de boventoon. Helaas heb ik die begeleider al een tijdje niet meer gezien, en dat vind ik jammer!

En nu? Nu zijn de verhalen weer als vanouds, met dezelfde karakters als vroeger en nog steeds spelen ze zich af in dezelfde stad, alleen met wat meer satire en dingen die ze toen ik die verhalen bedacht nog niet hadden, zoals smartphones, smart speakers (Google Home) en dat soort dingen!

Hopelijk ga ik met mijn twee nieuwe begeleiders ook leuke verhalen verzinnen!

Fijne dag verder,

Lucas

P.S. Hierboven stond een foto van John en Ash Lewis, wie vinden jullie leuker? John of Ash? Laat het me weten in de poll hieronder!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: